கசப்பான உண்மை

÷கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே மழை தமிழர்களை அச்சுறுத்தி வருகிறது. கடந்த ஆண்டு பெய்த பெருமழையால், சென்னை உள்பட சில மாவட்டங்கள் நீரில் மூழ்கின. ஆனால், நிகழாண்டிலோ மழை பொய்த்து, வறட்சியால் மடிகிறோம்.
÷தொழில்நுட்பமும் நகரமயமாகும் வாழ்க்கை முறையும் ஒருபுறம் அதிகரித்து வந்தாலும், நம் நாட்டில் 60 சதவீத மக்கள் விவசாயத்தை மட்டுமே நம்பி வாழ்கிறார்கள். அவர்களின் தரத்தை மேம்படுத்த இத்தனை ஆண்டுகளில் தகுந்த முயற்சிகள் இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளதா? வறட்சி போன்ற சூழல்களில் விவசாயம் சார்ந்த பிற தொழில்களில் ஈடுபடுவதற்கு விவசாயிகளுக்கு பயிற்சியளிக்கப்பட்டுள்ளதா? போன்ற பல்வேறு கேள்விகள் எழுகின்றன.
÷முன்பெல்லாம் கோயில்கள் கட்டப்படும் இடங்கள் தோறும் குளங்களும் அமைக்கப்படும். காவிரி, வைகை முதலான ஆறுகளும் ஏரிகளும் குளங்களும் தமிழர் வாழ்வின் விழுமியங்களைப் பேசுபவை. ஆனால், அவற்றின் இன்றைய நிலையை சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.
÷சென்ற ஆண்டில் பெய்த மழைநீரை ஏரிகள், முறையாக சேமித்து வைத்திருந்தாலே, தற்போது நிலவும் வறட்சியை ஓரளவுக்கு கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க முடியும். ஆனால், கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே ஏரிகளும் குளங்களும் தூர்வாரப்படாமல் ஆக்கிரமிப்புகளுக்கு உள்ளாகி வருகின்றன. இதனால், உபரியாகக் கிடைக்கும் மழைநீர் சேமிக்க வழியில்லாமல் வீணாக கடலில் கலக்கிறது.
÷இதுபோன்ற நிலைமைகளை சீரமைப்பது நீர்பாசனத் துறையின் பணியாகும். மொழி வாரி மாநிலமாக, சென்னை மாகாணத்தில் இருந்து கர்நாடகம் பிரிந்தது முதலே அங்கு நீர்ப்பாசனத்துக்கு என தனியாக ஒரு அமைச்சகம் செயல்படுகிறது. காவிரி நீர் பிரச்னையாகட்டும், மற்ற நீர் பிரச்னைகளாகட்டும் கர்நாடகத்தின் சார்பில் நீர்ப்பாசனத் துறை அமைச்சர் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபடுகிறார். விவசாய நிலங்களுக்கு நீர் பாய்ச்சுவது முதல் கோடை வெப்பத்துக்கு ஏற்ப நீர்நிலைகளை அமைப்பது வரை பல்வேறு பணிகளில் அந்த அமைச்சர் ஈடுபடுகிறார். ஆனால், அதை விடவும் அதிகமான நீர்நிலைகளை வைத்திருந்த தமிழகத்தில் நீர்பாசனத்துக்கென தனி துறை உருவாக்கப்பட்டு, அதற்கான அமைச்சர் நியமிக்கப்படவில்லை.
÷மேலும், தனி வாரியத்தை அமைத்து விவசாயம் மற்றும் அதன் சார்பு தொழில்கள் குறித்த முறையான கல்வியறிவை ஏற்படுத்த வேண்டும். குறைந்தபட்சம் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு எட்டாம் வகுப்பு வரை மட்டுமாவது கட்டாய விவசாயக் கல்வி பயிற்றுவிக்கப்பட வேண்டும். விவசாயம் சார்ந்த தொழில்கள், கால்நடைகள் பராமரிப்பு, நவீன தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி வேளாண் துறையை தரமுயர்த்துவது தொடர்பான சான்றிதழ் கல்விகள் அளிக்கப்பட வேண்டும்.
÷தொழில் துறையும் நவீன தொழில்நுட்பங்களும் பெருகி வரும் இன்றைய காலகட்டத்தில், விவசாயத் துறைக்கு என தனியாக பட்ஜெட் தாக்கல் செய்யப்பட வேண்டும். அதில், விவசாயத் துறை மேம்பாடு, வறட்சி சூழலை சமாளிப்பது, வெள்ள நிவாரணம் உள்ளிட்ட விவசாயம் சார்ந்த நடவடிக்கைகளைப் பரிசீலித்து, உரிய வகையில் நிதி ஒதுக்கப்பட வேண்டும். முக்கியமாக, கால்நடைகளைப் பராமரிப்பின் மூலம் ஏற்படும் பலன்கள் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும்.
÷பல மாதங்கள் உழைத்து அறுவடை செய்ததற்கான பலன்களை விவசாயிகள் நேரடியாகப் பெற முடிவதில்லை. இடைத்தரகர்கள் மூலமாகவே உற்பத்திகளை சந்தைப்படுத்த நேரிடுகிறது. இதனால், விவசாயிகளுக்கு உரிய லாபம் கிடைப்பதில்லை. சில நேரங்களில் நஷ்டமும் அடையும் நிலை உள்ளது. மாறாக, தங்கள் உற்பத்திப் பொருளுக்கு உரிய லாபத்தை விவசாயிகள் பெறுவதை உறுதிசெய்ய வேண்டும். விவசாயிகள் தாங்கள் விதைத்த பொருள்களை நேரடியாக சந்தைப்படுத்துவதை மத்திய-மாநில அரசுகள் ஊக்குவிப்பது அவசியம். அதற்கான திட்டங்களை அமல்படுத்துவதோடு, அது பற்றிய விழிப்புணர்வையும் ஏற்படுத்துவது அரசின் கடமை. சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மாவட்டந்தோறும் உழவர் சந்தைகள் அமைக்கப்பட்டதால், விவசாயிகளும் நுகர்வோரும் பெருமளவில் பயனடைந்தனர். ஆனால், அதிலும் குறைகள் ஏற்பட்டதால், பிற்காலத்தில் அந்தச் சந்தைகள் காணாமல் போயின.
÷மேலும், சமீப காலங்களில் இயற்கை விவசாயம் தொடர்பான ஆர்வம் நகர்ப்புறங்களில் ஏற்பட்டுள்ளது. இத்தகைய சூழலை பயன்படுத்தி இயற்கை பொருள்களைத் தயாரிப்பது தொடர்பாக, விவசாயிகளுக்கு பயிற்சியளிக்கப்பட வேண்டும்.
÷விவசாயத்துக்குத் தேவைப்படும் விதைகளின் விற்பனை தனியாரிடமே இருக்கிறது. இதனால், அதிக விலை கொடுத்து விதைகளை வாங்க வேண்டியுள்ளது. இதனால் ஏற்படும் நஷ்டங்களைக் கணக்கிட்டு, விவசாய நிலங்களை பலர் விற்று விடுகின்றனர். இந்த நிலை மாற வேண்டுமானால், விதைகளின் விற்பனையை அரசே ஏற்க வேண்டும்.
÷பயிரிடும் காலம் முதல் அறுவடை காலம் வரை விவசாயிகள் கடுமையாக உழைக்க வேண்டியுள்ளது. ஆனால், அதற்குரிய பயன் அவர்களுக்கு கிடைப்பதில்லை. 2-ஆவது ஐந்தாண்டு திட்டத்தில் விவசாயிகளுக்கு குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலை அளிக்கப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டு, 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகிவிட்டது. ஆனால், அதை இன்னும் உறுதிசெய்ய முடியவில்லை. டன் கரும்புக்கு ரூ.2,500 குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலை நிர்ணயிக்கப்பட்டாலும், நடைமுறையில் பல்வேறு இடைத்தரகர்களிடம் சிக்கிக் கொண்டு, ரூ.1,000 மட்டுமே விவசாயிகளுக்கு கிடைக்கிறது. இந்த நிலையை மாற்றி, பிற உற்பத்தியாளர்களுக்கு நிர்ணயித்திருப்பதுபோல விவசாயிகளுக்கும் உரிய லாபத்துடன் அதிகபட்ச ஆதரவு விலை நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.
÷விவசாயிகளின் இத்தகைய நியாயமான கோரிக்கைகளுக்குத் தீர்வு காணாத வரை, விவசாயத்தில் இருந்து விவசாயிகள் வெளியேறுவதையோ, அவர்கள் விபரீதமான முடிவுகளை எடுப்பதையோ தடுக்க முடியாது என்பதே கசப்பான உண்மை.

 

(தினமணி 16-01-2017)

Advertisements
Posted in Uncategorized | Leave a comment

வேண்டாம் பிரிவினை கோஷம்

“தமிழர் என்றொரு இனமுண்டு தனியே அதற்கொரு குணமுண்டு’ என்று பாடினார் நாமக்கல் கவிஞர். கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தே முன் தோன்றிய தமிழைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்கள் நாம். ஐவகை நிலங்களாகப் பிரிந்து குன்றாத இலக்கிய வளங்களுடன் வாழ்வாங்கு வாழ்ந்தவர்கள் நாம். அதே நேரத்தில், இந்திய ஒருமைப்பாட்டுடன் தமிழகம் ஒன்றியிருந்ததற்கான ஆதாரங்கள், இமயமலையில் சேர மன்னன் கொடி நாட்டியது முதல் சங்க காலம் தொட்டு ஏராளமாக உள்ளன.
அந்தப் பாரம்பரியத்தின் நீட்சியாகவே, விடுதலை வேள்வியில் தமிழர்கள் முன்னணியில் இருந்தார்கள். தமிழகத்தைச் சேர்ந்த எத்தனையோ வீரர்கள், மற்ற மாநிலத்தவருக்கும் விடுதலை தீயை மூட்டினார்கள். விவேகானந்தர் போன்றவர்களை உலகுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தவர்கள் தமிழர்களே. சுதந்திர இந்தியாவின் கட்டமைப்பிலும் ராஜாஜி, காமராஜர் போன்ற தமிழகத் தலைவர்களின் பங்களிப்பு அதிகம். அதே போல், தேசிய அளவிலும் சர்வதேச அளவிலும் இந்தியாவுக்கு பெருமை சேர்க்கும் நிபுணர்களிலும் தமிழர்களின் எண்ணிக்கை கணிசமானது. இதைக் கொண்டு பல்வேறு சாதனைகள் தமிழகம் மேற்கொண்டிருக்க முடியும்.
ஆனால், “இந்தியரும் தமிழரும் வேறு, வேறு’ என்று பிரசாரம் செய்யப்பட்டது. ஒரு கட்டத்தில் “தனித் தமிழ்நாடு’ கோரிகை தீவிரமடைந்தது. “அடைந்தால் திராவிட நாடு; இல்லையேல் சுடுகாடு’ என்ற கோஷம் முழங்கியது. சீன யுத்தத்துக்குப் பிறகு, தனி திராவிட நாடு என்ற வாதம் கைவிடப்பட்டது. அதன் பிறகே, தமிழக ஆட்சியில் திராவிட இயக்கங்கள் அமர முடிந்தது. இடையில் அவ்வப்போது தனிநாடு கோஷங்கள் எழுந்தாலும், மக்கள் ஆதரவு கிடைக்கவில்லை. ஆனால், அதையெல்லாம் கருத்தில் கொள்ளாமல் அண்மைக் காலமாக தனிநாடு கோஷங்கள் மீண்டும் கட்டாயமாகத் திணிக்கப்படுவதுதான் வேதனையளிக்கிறது.
கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே தமிழகம் மட்டுமல்லாது மகாராஷ்டிரம், கர்நாடகம் ஆகிய மாநிலங்களிலும் பாரம்பரிய விளையாட்டுகளை நீதிமன்றங்கள் தடை செய்தன. எனவே, ஜல்லிக்கட்டு தடையை எதிர்த்து தமிழர்கள் ஒன்றுபட்டு எழுந்தது வரவேற்கத்தக்கதுதான். தமிழகம் முழுவதும் உருவெடுத்த மாணவர் எழுச்சி, மற்ற மாநிலத்தவருக்கும் உத்வேகம் அளித்திருக்கும் என்பதில் எவ்வித ஐயமுமில்லை.
ஆனால், அந்தப் போராட்டக் களத்தில் தமிழர்கள் நசுக்கப்படுவதாக பிரசாரம் செய்தற்குக் காரணம் என்ன? உரிமைக்காகப் போராடுவதை விடுத்து, இந்திய எதிர்ப்பைக் காட்டுவதில் பயனென்ன? இறுதியில், மாபெரும் போராட்டம், வன்முறையில் முடிந்து கறை படிந்துவிட்டது.
மேலும், காவிரி பிரச்னையில் தமிழகத்துக்குத் தண்ணீர் தராமல் இழுத்தடிக்கும் கர்நாடகம் கண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. ஆனால், இந்த விவகாரத்தில் கர்நாடகம் சமயோசிதமாக செயல்படுவதை தமிழகம் உணர வேண்டும்.
இங்கு அரசியல் காரணங்களுக்காக எழுப்பப்பட்ட திராவிட நாடு கோரிக்கையை கர்நாடக, ஆந்திர, கேரள மக்கள் முழுமையாகப் புறக்கணித்தனர். அதே நேரத்தில், இந்தியாவின் ஒருமைப்பாட்டுடன் இணைந்து தங்களது மாநிலங்களை வலுப்படுத்திக் கொண்டனர். கர்நாடகமும், ஆந்திரப் பிரதேசமும் அரசியல் ரீதியாகத் தங்களை வளப்படுத்திக் கொண்டன என்றால், கேரளம் அதிகாரிகள் மட்டத்தில் பலம் பெற்றது. ஆனால், தமிழர்களாகிய நாமோ இனவாதம் பேசி நமக்குள்ளேயே அடித்துக் கொண்டோம்.
பஞ்சாப், குஜராத், கேரளம் ஆகிய மாநிலங்களில் மீனவர்கள் தாக்கப்படும்போது, சம்பந்தப்பட்ட மாநிலங்கள் தேசிய உணர்வுடன் குரல் எழுப்புகின்றன. ஆனால், ராமேசுவரத்திலும் நாகையிலும் மீனவர்கள் தாக்கப்பட்டால், அதை தமிழ் மீனவர்கள் தாக்கப்படுவதாக மட்டுமே கூறுகிறோம். குறுகிய மனப்பான்மையை விடுத்து இந்திய மீனவர்கள் தாக்கப்படுவதாகக் குரலெழுப்பினால் மீனவர் பிரச்னைக்கு நிரந்தரத் தீர்வு கிடைக்கும்.
இந்திய அரசுடன் இணைந்து இலங்கையை எதிர்ப்பதற்குப் பதிலாக, மீனவர்கள் தாக்கப்படுவதற்கும் இந்திய அரசையும் தூற்றுகிறோம். இவர்கள் கேட்பதைப்போல தமிழகத்தைப் பிரித்துவிட்டால், இலங்கை கடற்படை நமது மீனவர்களைத் தாக்குவது சுலபமாகிவிடும் என்பதே யதார்த்தம்.
நெடுவாசல் போராட்டம் வெடித்தபோது, சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்க ஒட்டுமொத்த தமிழினமும் விழித்திருக்க வேண்டும். ஆனால், போராட்டத்தை முன்னெடுத்தவர்களில் சிலர் அணு மின் நிலையம், இயற்கை எரிவாயு போன்ற திட்டங்கள் தமிழகத்தில் மட்டுமே மேற்கொள்ளப்படுவதாக, பிரசாரத்தில் ஈடுபடுகின்றனர். பிரிவினையை விரும்பாத பெரும்பாலான மக்கள், இது சம்பந்தப்பட்ட விவசாயிகளின் போராட்டம் என்று அமைதியாகி விட்டனர்.
உண்மையில், கூடங்குளம், கல்பாக்கம் மட்டுமல்லாது குஜராத், ஆந்திரம், ராஜஸ்தான், அஸ்ஸாம் ஆகிய மாநிலங்களிலும் அணு மின் நிலையங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இயற்கை எரிவாயு திட்டத்துக்கு நாடு முழுவதும் 39 இடங்களில் அனுமதியளித்திருப்பதாக மத்திய அரசு அறிவித்துள்ளது. இவற்றில், தமிழகத்தில் நெடுவாசல் மற்றும் புதுவையில் உள்ள காரைக்கால் ஆகிய இடங்களைத் தவிர மற்ற இடங்கள், பிற மாநிலங்களைச் சேர்ந்தவையே. இதை மறைத்து, பொய்யான பிரசாரங்களின் மூலம் உணர்ச்சி வேகத்தைத் தூண்டுவது, தமிழர்களை இழிவுப்படுத்தும் நடவடிக்கை அல்லவா? இதேபோன்ற தவறான பிரசாரங்கள்தான், முல்லை பெரியாறு விவகாரத்திலும் எழுப்பப்படுகின்றன. இலங்கை தமிழர்களில் கணிசமானோரின் பூர்வீகம் கேரளமே. இப்படியிருக்கும் போது, தமிழர்களின் உறவுகளான மலையாள மக்களை பிரிப்பது சரியல்ல.
நாம் ஒப்புக்கொண்டாலும், மறுத்தாலும் இந்திய மண்ணுடன் வலுவாக இணைந்திருப்பதுதான் நிகழ்காலத்திலும் எதிர்காலத்திலும் தமிழகத்திற்கு நன்மை தரும் என்பதே யதார்த்த உண்மை. “ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வு’ என்று உரக்க சொன்ன தமிழர்களுக்கும் அந்த வாக்கியம் பொருந்தும். அதை மனதில் கொண்டு ஒருமைப்பாட்டைப் பேணி காத்தால் தமிழகம் நிச்சயம் வளம் பெற முடியும்.

(தினமணி 14-03-2017)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

உங்கள் செல்லிடப்பேசியிலிருந்து ரொக்கமில்லா பணப் பரிமாற்றம்!

அண்மைக் காலமாக இந்தப் பெயரை அதிகமாகக் கேள்விப்பட்டு வருகிறோம். இதற்கு ஆதரவாகவும், எதிராகவும் இப்படி பல்வேறு வாதப் பிரதிவாதங்கள் எழுந்துள்ளன. இவற்றுக்கு மத்தியில் ரொக்கமில்லா பரிவர்த்தனைக்கான வழிமுறைகளும், சாத்தியக்கூறுகளும் அதிகரித்துள்ளன. எதிர்காலத்தில் ரொக்கமில்லா பரிவர்த்தனையை யாருமே தவிர்க்க முடியாது என்ற நிலைமை ஏற்பட்டுள்ளது.
இந்த வகை பரிமாற்றங்களின்போது, பணம் வங்கிக் கணக்கு வழியாகத்தான் “கை மாறுகிறது’. ஆனால் இந்த வகை பரிமாற்றங்களை மக்களிடையே பரவச் செய்யவும், அவற்றை பாப்புலர் ஆக்கவும் அதற்கான சில சேவைக் கட்டணங்களை மத்திய அரசு ரத்து செய்திருக்கிறது.
அது மட்டுமல்லாமல், பெட்ரோல் உள்ளிட்ட பல தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்தும்போது, தனியாக கட்டணச் சலுகைகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளன.
ரொக்கமில்லா பரிவர்த்தனைகள் நாட்டுக்குப் புதியதல்ல. ரூபாய் நோட்டு அறிவிப்புக்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னதாகவே பல்வேறு துறைகளில் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருவதுதான். இந்தப் பரிவர்த்தனைக்காக ஏராளமான செல்லிடப்பேசி செயலிகளும் செல்லிடப்பேசி வர்த்தக முறைகளும் இருக்கின்றன. தற்போது, அதன் சேவைகள் விரிவுப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. அதனால், அதன் பயன்பாடுகளைத் தெரிந்து கொள்வது அவசியம்.
செல்லிடப்பேசி வழியாக ரொக்கமில்லா பரிவர்த்தனைகளை மேற்கொள்ள ஸ்மார்ட்போன்தான் வேண்டும் என்பது கட்டாயமில்லை. சில வசதிகளுக்கு இணைய வசதி கூடத் தேவையில்லை என்பது பலருக்குத் தெரியாது. உங்களுடைய செல்லிடப்பேசி எண் இருந்தால் போதுமானது.
செல்லிடப்பேசி வழி வங்கிச் சேவைகளை 24 மணி நேரமும் பயன்படுத்த முடியும். எளிதாகவும் பயன்படுத்தலாம்.
யுபிஐ அல்லது
மொபைல் வங்கியியல்
“யூபிஐ’ (யூனிஃபைட் பேமெண்ட் இண்டர்ஃபியரன்ஸ்) அல்லது மொபைல் வங்கியியல் என்ற சேவையின் பயன்பாடும் தற்போது அதிகரித்து வருகிறது. மொபைல் வங்கி சேவையை அனைத்து வங்கிகளும் சில ஆண்டுகளாகவே வழங்கி வருகின்றன.
உயர் மதிப்பு கரன்ஸி மதிப்பிழப்பு அறிவிப்புக்குப் பிறகு, ரொக்கமற்ற பரிமாற்றத்தின் யுபிஐ சேவையின் பயன்பாடு அதிகரித்து வருகிறது. இதற்கு, இணைய வசதி அவசியமாகும். 24 மணி நேரமும் வங்கிச் சேவையைப் பயன்படுத்த முடியும் என்பது இதன் இன்னொரு சிறப்பம்சம்.
மொபைல் வங்கியியல் என்பதால், யார் வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்தி விட முடியாது.
சில வங்கிகள் அதற்காக தனியாக முகவரியையும், கடவுச்சொல்லையும் உருவாக்கித் தருகின்றன. ஆனால், இது மின்னஞ்சல் கணக்கை உருவாக்குவதைப் போல் எளிதானது. இதன் மூலம் பணம் செலுத்துதல், அதே வங்கியிலோ அல்லது மற்ற வங்கிகளிலோ இருக்கும் வங்கிக் கணக்குகளுக்கு பணம் மாற்றுதல், இணையவழி வர்த்தகங்களுக்குப் பணம் செலுத்துதல் ஆகியவற்றை மேற்கொள்ளலாம்.
சில வங்கிகள் நமது வங்கி கணக்குப் புத்தகத்தில் இருக்கும் சிஐஎஃப் (கஸ்டமர் ஐடண்டிஃபிகேஷன் நம்பர்) எண்ணைக் கோருகின்றன. இது இன்னும் பாதுகாப்பானது. இதன் மூலம் மொபைல் வங்கிக் கணக்கைத் தொடங்கி இணையவழி வழியிலோ அல்லது ஏடிஎம் அட்டையுடனோ இணைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதன் மூலம், வங்கிச் சேவையை எளிதாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும்.
மொபைல் வங்கி சேவையின் மூலம் பயன்பாடுகளை அதிகரிப்பதற்கு, தற்போது வங்கி நிர்வாகங்களே ஊக்கப்படுத்துகின்றன. சலுகைகளை வழங்குகின்றன.
இது தவிர, வாடிக்கையாளர்கள் அல்லாதவர்களுக்கு மொபைல் வர்த்தக சேவைகளையும் வங்கிகள் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளன. பிரபல மொபைல் வர்த்தக நிறுவனமான “பேடிஎம்’ பற்றி நிறைய பேர் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். அதைப் போலவே, “ஸ்டேட் பேங்க் பட்டி’ என்ற செல்லிடப்பேசி வர்த்தகச் செயலியை பாரத ஸ்டேட் வங்கி அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.
இதே வகையில், பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியின் “பிஎன்பி மொபைல் ஈஸ்’, சிட்டி யூனியன் வங்கியின் “மொபைல் பேங்கிங் பிளஸ்’, பேங்க் ஆஃப் பரோடாவின் “பரோடா எம்-பே’ போன்ற செல்லிடப்பேசி செயலிகளும் நடைமுறையில் உள்ளன.
அவற்றின் மூலம், பொருள் வாங்குதல், செல்லிடப்பேசி ரீசார்ஜ், உணவகங்களில் பணம் செலுத்துதல், ரயில் மற்றும் பேருந்து முன்பதிவு போன்ற சேவைகளைப் பெறலாம். தனியார் வங்கிகளும் இத்தகைய இணைய பரிமாற்றத்துக்கான செயலிகளை வழங்குகின்றன.
செல்லிடப்பேசி வழியில் ரொக்கமில்லா பரிவர்த்தனைகளை மேற்கொள்ள இதுபோல் பல்வேறு வழிகளும் உள்ளன. புதிதாகக் கேட்கும்போது, புரியாத விஷயமாக இருக்குமோ என்று தயக்கம் தோன்றும். தொடக்கத்தில் கடினமாகத் தோன்றினாலும், இந்த வகை பரிவர்த்தனைகள் எளிமையானவை. பாதுகாப்பானவை கூட!
யூஎஸ்எஸ்டி

பரிவர்த்தனைகளுக்கு நீங்கள் பயன்படுத்தும் செல்லிடப்பேசி எண்ணை வங்கியில் பதிவு செய்ய வேண்டிது அவசியம். அதுதான் முதல் படி.
செல்லிடப்பேசி மூலம் செயல்படும் “யூஎஸ்எஸ்டி’ என்ற பரிமாற்ற சேவையைப் பயன்படுத்த, இணைய வசதி வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை.
முதலில், உங்களுடைய செல்லிடப்பேசியில் இருந்து “யி99லி’ எண்ணை அழைக்க வேண்டும்.
பின்னர், உங்களுடைய வங்கியின் சுருக்கமான முதல் 3 எழுத்துகளையோ, கணக்கு வைத்துள்ள வங்கிக் கிளையின் ஐஎஃப்எஸ்சி எண்ணின் முதல் 4 எழுத்துகளையோ, வங்கி எண்ணின் முதல் இரண்டு எழுத்துகளையோ குறிப்பிட வேண்டும். அதன் பின்னர், வங்கிக் கண்டு இருப்புநிலை, மினி ஸ்டேட்மெண்ட், பணம் அனுப்புதல் ஆகிய சேவைகளைப் பெற முடியும். இருப்புநிலையைக் கண்டறியவும் பணம் அனுப்பவும் உங்களுடைய வங்கிக் கணக்கின் கடைசி 4 எண்களை அழுத்த வேண்டும். மொபைல் பின்னைப் பெறுவதற்கு வங்கி அட்டையின் கடைசி 6 எண்கள் மற்றும் தேதி, மாதம் ஆகிய 10 இலக்கங்களை அழுத்த வேண்டும். இந்த “யூஎஸ்எஸ்டி’ சேவையைப் பயன்படுத்தி நமது வங்கிக் கணக்கின்
அனைத்து விவரங்களையும் அறிந்து கொள்ளலாம்.

(தினமணி 26-12-2016)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

அரசியல் கூடாது

அண்மைக் காலத்தில் உயர்கல்வி நிலையங்கள் அதிகரித்து வந்தாலும், மறுபக்கம் பல்வேறு முயற்சிகளைச் செய்தும் “அனைவருக்கும் கல்வி’ என்ற இலக்கை நாம் அடைய முடியவில்லை. பள்ளிப் பருவத்திலேயே படிப்பை விட்டு வெளியேறும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையும் குறைந்தபாடில்லை.
தொழில்நுட்ப வசதிகளை குழந்தைகள்கூட சரளமாகப் பயன்படுத்தி வரும் இன்றையச் சூழலில், கல்வித் துறையில் தொழில்நுட்பங்கள் போதுமான அளவில் இன்னமும் நுழையவில்லை. புத்தகச் சுமை உள்ளிட்ட தடங்கல்களால், பெரும்பாலான மாணவர்களுக்கு சுகமான கல்வி அனுபவமும் கிடைக்கவில்லை.
இந்தச் சூழலில்தான், புதிய கல்விக் கொள்கைக்கான வரைவை மத்திய அரசு அண்மையில் கொண்டு வந்தது. அது தொடர்பான கருத்துக்களையும், ஆட்சேபணைகளையும் செப்டம்பர் 15-ஆம் தேதிக்குள் தாக்கல் செய்யுமாறு மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறை கேட்டுக் கொண்டது.
அந்த அறிக்கைக்கு ஆதரவும், எதிர்ப்பும் சம அளவில் கிளம்பின. எதிர்ப்பவர்களில் பெரும்பாலானோர் அரசியல் காரணங்களை முன்னிட்டே புதிய கல்விக் கொள்கையை எதிர்க்கின்றனர். ஒரு சிலர் மட்டுமே காரணங்களை அடுக்கி, கல்விக் கொள்கையை எதிர்க்கின்றனர்.
ஆனால், வரைவு அறிக்கையைப் படிப்பவர்களுக்கு, அதைத் தயாரித்த டி.எஸ்.ஆர். சுப்பிரமணியம் குழுவின் ஆதங்கம் புரிய வரும். உண்மையில், சுதந்திரம் பெற்று இவ்வளவு ஆண்டுகளாகி விட்டாலும், “அனைவருக்கும் கல்வி’ என்ற இலக்கை அடைய முடியவில்லையே, தேவையான உயர்கல்வி பெறாமல் படிப்பை இடையிலேயே நிறுத்தும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை குறையவில்லையே என்ற ஆதங்கமே இந்த வரைவில் இடம்பெற்றுள்ளது.
எட்டாம் வகுப்பு வரை தேர்வு இல்லாததால், பல பள்ளிகளில் பாடம் நடத்துவதில் தடங்கல் ஏற்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது. இதனால், மாணவர்களுக்கு அளிக்கப்பட வேண்டிய கல்வி உரிய காலத்தில் வழங்கப்படாமல் மறுக்கப்படுகிறது.
எனவே, ஐந்தாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே தேர்வு கூடாது என்றும், அதற்கு மேல் வகுப்புகளில் படிப்பவர்களுக்கு தேர்வுகள் அவசியம் என்றும் வரைவு அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது.
ஆனால், இந்தப் பரிந்துரையால் அடித்தட்டு மக்களின் கல்வி உரிமை பாதிக்கப்படுவதாக சிலர் விமர்சிக்கின்றனர். இதை விடவும் மோசமாக அந்த மக்களை இழிவுபடுத்தி விட முடியாது.
தரமான கல்வியைப் பெற்றதால், சமூகத்தில் நல்ல நிலையில் முன்னேறியுள்ள அடித்தட்டு மக்களின் எண்ணிக்கை தற்போது அதிகரித்து வருகிறது. அவர்களுக்குத் தேவை தரமான கல்வி மட்டுமே. அது உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
மேலும், கல்வியை போதிப்பதோடு நின்று விடக் கூடாது. மாறி வரும் வாழ்க்கைச் சூழலுக்கு ஏற்ப எதிர்காலத் தலைமுறையினரை தயார் செய்ய வேண்டியது அவசியம்.
கல்வி மட்டுமின்றி, அவரவருக்கு விருப்பமான துறைகளில் நிபுணத்துவம் பெறுவதற்கும் மாணவர்கள் சுயமாகச் சிந்திப்பதற்கும் ஊக்கமளிக்கும் வகையில் பாடத்திட்டம் அமைய வேண்டும்.
அண்மையில், முக்கிய தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனம் ஒன்றின் நேர்முகத் தேர்வுக்கு வந்திருந்த 300-க்கும் மேற்பட்டோரில் விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவிலேயே பொறியியல் பட்டதாரிகள் தேர்ச்சி பெற்றதாக ஒருவர் கூறினார்.
இன்றைய கல்விமுறையால் சிறந்த நிபுணர்களை உருவாக்க முடியவில்லை என்பதை இதுபோன்ற நிகழ்வுகள் உணர்த்துகின்றன. இந்நிலை மாற வேண்டும்.
படிப்பை இடையில் நிறுத்தி விட்டு, மளிகைக் கடையில் பொட்டலம் மடிக்கும் சிறுவனால், மனக் கணக்குகளை சரியாகப் போட முடியுமானால், அவனால் பள்ளிப் பாடங்களை ஏன் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்பதை ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
அதேபோல், வேத கணிதம் போன்றவற்றால், சாதாரண மாணவர்கள் கணக்குகளை எளிய முறையில் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்று கூறப்படுகிறது. அத்தகைய முறைகளை கல்வித் திட்டத்தில் ஏன் புகுத்தக் கூடாது? மாணவர்களை மேம்படுத்தும் வகையில் கல்வி அமைய வேண்டும்.
மாறி வரும் சூழலுக்கேற்ப ஆசிரியர்களும் தங்களைத் தகவமைத்துக் கொள்வது அவசியம். அவர்களுக்கு ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தகுதித் தேர்வுகளை நடத்துவது, அவர்களது திறமைகளை மேலும் மெருகூட்டுமே தவிர குறைத்துவிடாது.
அடுத்து, தேசிய கல்விக் கொள்கையால் மாநிலங்களின் உரிமைகள் பறிக்கப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது. உண்மையில், கல்வி சார்ந்த உள்ளூர் பிரச்னைகளைக் களைவதற்கு மாநில அரசுகள் திட்டங்களை வகுக்க வேண்டும் என்றுதான் புதிய கல்விக் கொள்கை கூறுகிறது.
அனைவருக்கும் கல்வியை அளிப்பதில் மாநில அரசுகளுக்கு உள்ள பொறுப்புகளையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. சமூக அறிவியல் பாடத்திட்டத்தைத் தயாரிப்பது, கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீடு ஆகியவற்றில் மத்திய – மாநில அரசுகள் இணைந்து செயல்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது.
மேலும், கல்வியளிப்பதில் நிலவும் ஏற்றத்தாழ்வு, அடித்தட்டு மாணவர்களுக்கு உயர்கல்வி அளிப்பது ஆகியவற்றையும் பேசுகிறது. தாய் மொழிக் கல்விக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவதோடு, பிற இந்திய மொழிகளைக் கற்பதற்கும் வாய்ப்பளிக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறுகிறது.
மாறி வரும் சூழலுக்கு ஏற்பவே புதிய கல்விக் கொள்கை தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியா போன்ற பரந்த தேசத்தில் ஒரே
விதமான கல்வி முறையைப் புகுத்துவது எளிதல்ல. எனவே, புதிய கல்விக் கொள்கையில் சில மாறுபட்ட கருத்துகளும் எழக்கூடும்.
அவை ஆளும்கட்சி மீதான கோபத்தை வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்துவிடக் கூடாது.
கல்வி என்பது அரசியலுக்கான களமல்ல; எதிர்கால இந்தியாவின் வாழ்க்கை என்பதை புதிய கல்விக் கொள்கை எதிர்ப்பாளர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

 

(தினமணி 19-09-2016)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

இதிலுமா அரசியல்?

பழைய ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்று அறிவித்த நேரத்தில், எங்கள் வீட்டில் ஒரு திருமண நிகழ்ச்சிக்குத் திட்டமிட்டிருந்தோம். அனைவருமே இந்த நடவடிக்கையை ஆதரித்தாலும், நடைமுறை சிக்கல்கள் இருக்கவே செய்தன.
வங்கிகள் செயல்படத் தொடங்கியதும் வீட்டிலிருக்கும் அனைவரும் முடிந்த அளவு பணத்தை எடுத்தோம். பல இடங்களில் வங்கி அட்டைகளை ஏற்று கொண்டனர். திட்டமிட்டு செயல்பட்டதால், குழப்பங்கள் எதுவும் நிகழவில்லை. எனது சொந்த அனுபவம் இது.
வரலாற்றில் முதல் முறையாக மத்திய அரசு எடுத்துள்ள திடீர் நடவடிக்கை, இதேபோல் பலரது அன்றாட செலவுகளை நிச்சயம் பாதித்திருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
எரிவாயு நிலையங்களிலும் மருத்துவமனைகளிலும் மட்டும் ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லும் என்று அறிவிக்கப்பட்டதால், பல இடங்களில் குழப்பம் ஏற்பட்டது. வங்கிகளிலும், தானியங்கி மையங்களிலும் வரிசைகள் அதிகரித்தன. பல தொழில்கள் தாற்காலிகமாக முடங்கின.
போதாததற்கு வதந்திகளும் ஏராளமாகப் பரவின. சாமானிய மக்கள், மாதாந்திர சம்பளதாரர்கள் போன்றோரின் நிலை சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.
இந்தப் பாதிப்புகளையும் மீறி மத்திய அரசின் நடவடிக்கைக்கு ஆதரவுகள் பெருகி வருகின்றன. கருப்புப் பணத்தையும், கள்ள நோட்டுகளையும் ஒழிக்க வேண்டும் என்று பல ஆண்டுகளாக பேசி வருகிறோம்.
சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், கள்ள நோட்டுகள் பற்றிய அச்சத்தால், 500 ரூபாய் நோட்டுகளை பலர் வாங்க மறுத்தது, நினைவிருக்கலாம். அதற்காக பல்வேறு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டாலும், கள்ள நோட்டு நடமாட்டத்தை நிறுத்த முடியவில்லை.
இந்நிலையில், உடனடியாகவும் துணிச்சலாகவும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று பலரும் விரும்புகின்றனர். அதைதான் மோடி மத்திய அரசு செய்துள்ளது என்று அவர்கள் நினைக்கின்றனர்.
அதேபோல், கணிசமான சிலர் இந்த நடவடிக்கையை எதிர்க்கின்றனர். கருப்புப் பணத்தை ஒழிப்பது நடைமுறை சாத்தியமற்றது என்பது அவர்களின் கருத்து.
பிரதமரின் நடவடிக்கையை பா.ஜ.க. மட்டுமல்ல, நிதீஷ் குமார் போன்ற எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களும் ஆதரிக்கின்றனர்.
எதிர்பார்த்ததைப்போல், காங்கிரஸ், இடதுசாரிகள், சமாஜவாதி கட்சி ஆகியவை எதிர்க்கின்றன. மோடி எதிர்ப்பாளர்களுக்கோ, வழக்கம் போல மோடியைத் திட்டுவதற்கு மீண்டும் ஒரு வாய்ப்பு, அவ்வளவே.
மத்திய அரசின் நடவடிக்கையில் சில குறைகள் இருக்கலாம். அவற்றை விமர்சிப்பது நியாயமானதும்கூட. ஆனால், எதிர்க்கட்சிகளோ அரசைக் குறை கூறுவதில் மட்டுமே முனைப்பு காட்டுகின்றன.
சமூக வலைதளங்களிலும், பொது அரங்குகளிலும் கடுமையாக விமர்சித்து மக்களிடம் அவநம்பிக்கையை உருவாக்கியதோடு, அரசுக்கு ஒத்துழைப்பு அளிக்கவும் மறுத்தன.
கருப்புப் பணமும் கள்ள நோட்டுகளும் நாட்டின் பல்வேறு தளங்களில் பரவியுள்ளது. இந்நிலையில், முன்கூட்டியே தகவல் கொடுத்து விட்டு, அதிரடி நடவடிக்கையை எடுத்திருத்திருக்கலாம் என்று எதிர்க்கட்சிகள் வாதிடுகின்றன.
அவகாசம் கொடுத்திருந்தால், கருப்புப் பணக்காரர்கள் தப்பிக்க வாய்ப்புண்டு என்பதே நிதர்சனம்.
காங்கிரஸ் ஆட்சியில் இருந்த காலத்தில்தான் மன்னர் ஆட்சி முறையும், ஜமீந்தார் முறையும் ஒழிக்கப்பட்டன. வங்கிகள் தேசியமயமாக்கப்பட்டன. அவற்றால் மக்களுக்கு அதிக பலன்கள் கிடைத்தாலும் சிலருக்கு பாதிப்புகள் ஏற்படவே செய்தது. அதனால், அந்தச் சீர்திருத்தங்களைக் குறை கூற முடியுமா?
அரசியல் காரணங்களுக்காக அவசரநிலையை இந்திரா காந்தி கொண்டு வந்தாலும், அந்தக் காலக்கட்டத்தில் ஏற்பட்ட சில நன்மைகளை இன்னும் காங்கிரஸ்காரர்கள் பிரசாரம் செய்யத் தவறுவதில்லையே?
உச்சகட்டமாக, அக்கட்சியின் துணைத் தலைவர் ராகுல் காந்தி வரிசையில் நின்று ரூபாய் நோட்டுகளை மாற்றினார். சாதாரண உள்ளூர் அரசியல்வாதியே கோடிகளில் புரளும் உண்மை அனைவருக்கும் தெரியும்.
அப்படியிருக்க, சில தலைமுறைகளாக ஆட்சிப் பொறுப்பில் அமர்ந்து வரும் நேரு குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர், வெறும் ரூ.4,000 மட்டுமா வைத்திருப்பார் என்று மக்கள் நகைப்புடன்தான் பார்த்தனர்.
கேரளத்தில் ஈ.எம்.எஸ்.நம்பூதிரிபாட் ஆட்சியின்போது நில சீர்திருத்தச் சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. ஆனால், அந்தத் திட்டத்தை அமல்படுத்தியதால், நம்பூதிரிகள் பட்ட துன்பங்கள் ஏராளம். அதற்காக, அந்த திட்டத்தைத் தவறு என்று சொல்லிவிட முடியுமா?
சிங்கப்பூரில் முன்னாள் அதிபர் லீ குவான் யூ அந்நாட்டைத் தூய்மைப்படுத்த கடுமையான நடவடிக்கைகளைக் கொண்டு வந்தார். முதலில் அதற்கு எதிர்ப்புகள் வந்தாலும், பின்னர் அதற்கு மக்கள் ஒத்துழைத்தனர்.
அமெரிக்காவில் இரட்டை கோபுரத்தை பயங்கரவாதிகள் தகர்த்தபோது, ஆளுங்கட்சியும் எதிர்க்கட்சியும் இணைந்து செயல்பட்டன. ஆளுங்கட்சியைக் குறை கூறி கொண்டிருக்கவில்லை. இரண்டாம் உலகப் போர் நேரத்தில் ராணுவ வீரர்கள் முட்டை சாப்பிட ஒத்துழையுங்கள் என்று சர்ச்சில் கேட்டுக் கொண்டதை அடுத்து, அந்நாட்டு மக்கள் வரிசையில் நின்று முட்டைகளைத் திருப்பியளித்தனராம்.
எதற்கெல்லாமோ வெளிநாட்டவரைப் பின்பற்றும் நாம், அரசியல் நாகரிகத்தில் அவர்களை ஏன் பின்பற்றக் கூடாது?
மக்களுக்கு சேவை புரியும் பொறுப்பு ஆளுங்கட்சிக்கு மட்டுமல்ல; எதிர்க்கட்சிகளுக்கும் உண்டு. அரசின் திட்டங்களை விமர்சிப்பதோடு, ஆளுங்கட்சி செய்யத் தவறிய கடமைகளை சுட்டிக்காட்டும் பொறுப்பும் எதிர்க்கட்சிகளுக்கு உண்டு.
மக்களிடத்தில் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தும் வாய்ப்பை எதிர்க்கட்சிகள் தவற விட்டு விட்டன.

(தினமணி 29-11-2016)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

வேறென்ன சொல்ல?

இந்தியா – பாகிஸ்தான் எல்லையை ஒட்டிய போபியா என்ற கிராமம் அது. “எல்லை வேலி பக்கம் தவறியும்கூட செல்லக் கூடாது’ என்பது ராணுவத்தின் கண்டிப்பான அறிவுறுத்தல். ஆனால், கிராமவாசியின் கன்றுக்குட்டிக்கு அதெல்லாம் தெரியுமா என்ன?

ஒருநாள் அது வேலி பக்கம் ஓட, அதைத் துரத்திக் கொண்டு கிராமவாசியும் ஓட, பாகிஸ்தான் ராணுவம் சுடத் தொடங்கியது. அதற்குப் பதிலடியாக, இந்திய ராணுவம் சுட ஐந்து நாள்களுக்கு ஓயாத துப்பாக்கிச் சண்டை.

இந்தச் சம்பவம் நிகழ்ந்த சில நாள்களில் பிரச்னை ஓய்ந்த பிறகு, எல்லைப் பகுதியைப் பார்வையிடச் சென்ற சில இளைஞர்கள், “இப்படி தினம் தினம் போரிட்டு, இந்தியாவுடன் இருக்கதான் வேண்டுமா?’ என்று கேள்வியெழுப்பினார்கள். பதில் உடனடியாக வந்தது.

“எல்லையில் அடிக்கடி சண்டைகள் நிகழ்ந்தாலும், இந்தியாவில் இருப்பதால் எங்களுக்கு வாரத்துக்கு நான்கு நாள்கள் உணவாவது கிடைக்கிறது. பாகிஸ்தானுடன் சேர்ந்தால் அதுவும் நிச்சயமில்லை. நாங்கள் இந்தியாவையே விரும்புகிறோம்’.

நாட்டில் மற்ற பகுதிகளில் இருப்பது உணர்வுபூர்வமான தேசபக்தி என்றால், ஜம்மு – காஷ்மீர் மக்கள் யதார்த்தமாகவும் தேசபக்தியை உணர்ந்திருக்கிறார்கள். பாகிஸ்தானில் நிலவும் அரசியல் சூழ்நிலையை காஷ்மீர் மக்கள் நன்றாகவே தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

இந்தியாவுடன் இணைந்திருந்தால்தான் அமைதியாக வாழ முடியும் என்று நம்வோர் எண்ணிக்கை அண்மை காலங்களில் அதிகரித்துக் கொண்டே வருகிறது. இது அந்த மாநில நிர்வாகத்திலும் எதிரொலிக்கிறது.

ஜம்மு – காஷ்மீரை ஜம்மு, காஷ்மீர், லடாக் என்று மூன்று பகுதிகள் இருந்தாலும், காஷ்மீர் பகுதியில் வசிப்பவர்கள் மட்டுமே ஆட்சிப் பொறுப்புகளுக்கு வர முடியும் என்பது தான் யதார்த்த நிலையாக ஒரு காலத்தில் இருந்தது. ஆனால், இன்று நிலைமை மாறியுள்ளது.

ஜம்முவைச் சேர்ந்த ஹிந்து ஒருவர் துணை முதல்வராக வர முடிகிறது. ஆட்சி, அரசியல் பொறுப்புகளில் ஹிந்துக்களும், பெளத்தர்களும் நுழைய முடிகிறது. புலம்பெயர்ந்த காஷ்மீர் பண்டிட்டுகளுக்கு தனி குடியிருப்பு, லடாக் பகுதி மக்களை மேம்படுத்துவது என்று நம்பிக்கை ஊட்டும் நடவடிக்கைகள் நிகழ்ந்து வருகின்றன.

இத்தகைய நடவடிக்கைகளால், அந்த மாநிலத்தில் பயங்கரவாதச் செயல்கள் குறைந்து வருவது கண்கூடு.

இப்படி இந்தியாவுக்குச் சாதகமான அம்சங்கள் ஜம்மு – காஷ்மீரில் நிகழ்ந்து வந்தாலும், நம்மூர் அறிவுஜீவிகள் “காஷ்மீரை இந்தியா ஆக்கிரமித்திருக்கிறது’ என்ற பழைய பஞ்சாங்கத்தையே பாடி வருகின்றனர். வாய்ப்பு கிடைக்கும் நேரங்களில் எல்லாம், இந்தியாவை வசை பாடுவதை அவர்கள் வழக்கமாகவே வைத்திருக்கின்றனர்.

இந்தப் புலம்பல்கள் ஊடகங்களிலும், சமூக வலைதளங்களிலும் வலுவாக பிரசாரம் செய்யப்படுகிறது. நாட்டில் உள்ள அனைத்து மாநிலங்களைச் சேர்ந்தவர்களும் இந்திய ராணுவத்தில் இருப்பதை மறந்து விட்டு, ராணுவம் காஷ்மீர் மக்களைக் கொடுமைப்படுத்துவதாக பரப்பப்படுகிறது.

இன்னும் சிலரோ ஒரு படி மேலே சென்று, பிரிவினைவாத இயக்கத் தலைவர்களை அழைத்து நாட்டின் பிற மாநிலங்களில் கூட்டங்களை நடத்துகின்றனர். சில அறிவுஜீவிகள் பாகிஸ்தானுக்கே பயணித்து, காஷ்மீர் பிரிவினைவாதிகளுக்கு வக்காலத்து வாங்குகின்றனர்.

கிலானி, பர்ஹான் வானி போன்ற பயங்கரவாதிகள் மீது எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகள் கடுமையாக விமர்சிக்கப்படுகின்றன. பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளுக்கு மதச்சாயம் பூசுகிறார்கள். இந்திய ஒருமைப்பாட்டுக்கு இத்தகைய பிரசாரங்கள் ஊறு விளைவிக்கும் என்பதை தெரிந்தே செய்கின்றனர்.

ஆனால், இந்த அறிவுஜீவிகள் ஜம்மு – காஷ்மீரில் பயங்கரவாதிகள் நடத்தும் வெறியாட்டங்களையோ, அதனால் அப்பாவி மக்கள் பாதிக்கப்படுவது குறித்தோ தவறியும்கூட வாய் திறப்பதில்லை. காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் வசித்த நான்கு லட்சம் பண்டிட்டுகள் கடந்த 30 ஆண்டுகளாக நாட்டின் பல்வேறு மாநிலங்களில் அகதிகளாக தஞ்சம் புகுந்திருப்பது பற்றியும் பேசுவதில்லை.

அமர்நாத்துக்கும் வைஷ்ணவி தேவி கோயிலுக்கும் யாத்திரை மேற்கொள்ளும் அப்பாவி பக்தர்கள் மீது பயங்கரவாதிகள் தாக்குதல் நடத்துவதற்கு இந்த அறிவுஜீவிகள் தவறியும் கூட கண்டனம் தெரிவிப்பதில்லை. காஷ்மீர் எல்லையில் சுட்டுக் கொல்லப்படும் ராணுவ வீரர்களின் உயிரிழப்புகள் அவர்களுக்கு ஒரு செய்தியாகக் கூட தென்படுவதில்லை.

காஷ்மீர் பிரச்னை தீர வேண்டும் என்ற ஆவல் அவர்களுக்கு உண்மையிலேயே இருக்குமானால், அங்கு வளர்ச்சி ஏற்படுவதற்கு என்ன தடை இருக்கிறது என்பது பற்றி ஆராய்ந்து அரசுக்கு ஆலோசனை தெரிவித்திருக்க முடியும். ஆனால், அப்படி செய்ய அறிவுஜீவிகள் என்று கூறிக் கொள்வோர் தயாராக இல்லை.

அண்மையில் இஸ்புல் முஜாஹிதீன் என்ற பயங்கரவாத அமைப்பைச் சேர்ந்த பர்ஹான் முசாஃபர் வானி ராணுவத்தினரால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதை தொடர்ந்து, ஜம்மு – காஷ்மீரில் வன்முறை ஏற்பட்டது. மத்திய – மாநில அரசுகளும், ராணுவமும் கலவரத்தை அடக்க நடவடிக்கை எடுத்தன.

அதேநேரத்தில், நம்முடைய அறிவுஜீவிகளோ, காஷ்மீர் மக்களை இந்திய அரசு துன்புறுத்துவதாக மீண்டும் பிரசாரத்தைத் தொடங்கினர்.

வழக்கம்போல் இந்திய விரோத செய்திகளை ஊடகங்களிலும் சமூக வலைதளங்களிலும் வெளியிட்டு, சுதந்திரத்துக்கும் கருத்துரிமைக்கும் இங்கு இடமில்லாதது போல் எழுதினார்கள். தேசபக்திக்கும், தங்களுக்கும் சம்பந்தம் இல்லாதது போல் நடந்து கொண்டனர்.

பர்ஹானை தியாகியாக வர்ணிப்பதில் பாகிஸ்தானுடன் இந்த அறிவுஜீவிகள் போட்டி போட்டு செயல்பட்டார்கள். இந்தியாவில் மட்டும்தான் இத்தகைய கருத்துக்களுக்கும் மாற்றுச் சிந்தனைகளை ஏற்கும் மனப்பான்மையோடு இடமளிக்கப்படுகிறது என்ற உண்மை, பாவம் அவர்களுக்கு புரியவில்லையே!

மக்கள் மத்தியில் நம்பிக்கையூட்ட வேண்டிய நேரத்தில் அவதூறுகளைப் பரப்புவது வெட்கக்கேடு, வேறென்ன சொல்ல?

(தினமணி 21-07-2016)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

மாலதி அத்தை – பாலர் சிறுகதை

“அவளை அடிக்காதேன்னு எத்தனை வாட்டி சொன்னாலும் கேட்க மாட்டியா டா” என்று கத்திக் கொண்டே ராகவை நோக்கி அம்மா வேகமாக வந்தாள்.
“மாட்டேன்….” என்று தெனாவெட்டாக பதில் சொல்லிவிட்டு, வேகமாகப் பறந்தான் ராகவ்.
பொதுவாக, ராகவ் நல்ல பையன். படிப்பிலும், விளையாட்டிலும் திறமையானவன். அப்பா, அம்மா, அக்கா என்று எல்லோருக்கும் மரியாதை தருவான். ஆனால், அவர்களது வீட்டோடு இருக்கும் மாலதி அத்தையைக் கண்டால் மட்டும் அவனுக்குப் பிடிக்காது.
மாலதி அத்தை பார்ப்பதற்கு புத்தி சுவாதீனம் குறைந்தவளாகத் தெரிவாள். அதனால், அவளை வெளி நபர்கள் எல்லாம் கிண்டல் செய்வார்கள். ஆனால், மாலதியின் நல்ல குணங்களை வீட்டில் இருப்பவர்கள் தெரிந்து வைத்திருந்ததால், அவர்கள் மதித்தார்கள்.
தொடக்கத்தில், மாலதியை ராகவுக்கும் பிடிக்கும். அவளுக்கும் ராகவ் என்றால் உயிர். அவனை ஆசையுடன் கொஞ்சுவாள். ஆனால், மற்றவர்கள் மாலதியை கிண்டல் செய்வதைப் பார்த்து, ராகவும் கிண்டல் செய்துவந்தான்.
நேரம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் மாலதியை சீண்டுவது, கிள்ளுவது, அடிப்பது என்று தொந்தரவு கொடுத்தான். அவள் வலி தாங்காமல் அலறுவாள். சத்தம் கேட்டு மற்றவர்கள் வருவதற்குள், ராகவ் சிட்டாகப் பறந்துவிடுவான்.
இந்த விஷயத்தில் பெரியவர்களின் பேச்சை அவன் கேட்பதாக இல்லை. இதனால், கோபப்பட்டு திட்டினாலோ, அடித்தாலோ அந்தக் கோபத்தையும் மாலதியிடமே காட்டுவான்.
ஒருமுறை வீட்டில் பெரியவர்கள் அனைவரும் உறவினர் வீட்டு நிகழ்ச்சிக்காக வெளியூர் சென்றிருந்தார்கள். ராகவுக்கு தேர்வு நேரம் என்பதால், அவனையும், மாலதி அத்தையையும் மட்டும் வீட்டில் விட்டு சென்றார்கள்.
“மாலதி அத்தையையும் கூட்டிட்டு போங்க” என்று ராகவ் சொல்லிப் பார்த்தான். ஆனால், உறவினர் வீட்டின் நிலைமை கருதி மாலதியை அழைத்துப் போகவில்லை. எனவே, ராகவும், அவனது அத்தையும் வீட்டில் இருந்தார்கள்.
இந்த நேரத்தில், வீட்டில் இவர்கள் இரண்டு பேர் மட்டுமே இருந்ததை கவனித்த இரண்டு திருடர்கள், வீட்டைக் கொள்ளையடிப்பதற்குத் திட்டம் தீட்டினார்கள். இரவு நேரத்தில் தெருவில் இருந்த வீடுகளின் விளக்குகள் அணைந்த பிறகு, ராகவின் வீட்டுக்குள் நுழைந்தார்கள்.
சத்தம் கேட்டு ராகவ் எழுவதற்குள், அவனை இரண்டு திருடர்களும் நன்றாக அடித்து கட்டிப் போட்டார்கள். அவர்கள் அடித்த அடியில், ராகவ் மயங்கிவிட்டான். திருடர்கள் கொள்ளையடிக்கத் தொடங்கினார்கள்.
இதற்குள், சத்தம் கேட்டு மாலதி விழித்துவிட்டாள். வீட்டிற்குள் திருடர்கள் இருந்தது அவளுக்குத் தெரிந்தது. “யாராவது திருடன் வந்தால், மிளகாய் பொடியை எடுத்துக்கோ” என்று என்றைக்கோ பாட்டி கற்றுக் கொடுத்திருந்தாள். அதை மாலதி சரியான நேரத்தில் உபயோகித்தாள்.
இருட்டிலேயே சமையல் அறைக்குச் சென்று மிளகாய் பொடியை எடுத்தாள். மாலதி வருவதைப் பார்த்து திருடர்கள் சுதாரிப்பதற்குள் , அவர்கள் மீது மிளகாய் பொடியை வீசிவிட்டாள். அதனால், திருடர்கள் அலறித் துடித்தனர். அதற்குள், மாலதி, “ராகவ்…” என்றும், “திருடன்” என்று கத்தி அழத் தொடங்கினாள்.
இரவு நேரத்தில் மாலதி பெருங்குரல் எடுத்து கத்தத் தொடங்கியதும், அக்கம் பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் ராகவின் வீட்டுக்கு வந்தனர். அங்கு ராகவ் கட்டப்பட்டு, மயக்கநிலையில் இருந்ததையும், திருடர்கள் கண்களைக் கசக்கி அலறித் துடிப்பதையும் கவனித்தனர். பக்கத்து வீட்டினர் வேகமாக செயல்பட்டு திருடர்களை காவல்துறையிடம் ஒப்படைத்தனர்.
ராகவ் கண் விழித்துப் பார்த்தபோது, மருத்துவமனையில் படுத்திருந்தான். அங்கிருந்த செவிலியருக்கு தன்னை காப்பாற்றியதற்காக நன்றி கூறினான். அதற்கு அவர், “உங்க அத்தைதான் உன்னையும், உன் வீட்டையும் காப்பாத்தினாங்க. பரவாயில்லையே…. பார்க்க ஒருமாதிரி இருந்தாலும், தைரியமாக இருக்காங்களே?…” என்று மாலதி அத்தையைப் புகழ்ந்து தள்ளினார்.
ராகவ் தன்னுடைய தவறுகளை உணர்ந்தான். மாலதி அத்தையைக் கூப்பிட்டு, “என்னை மன்னிச்சுருங்க அத்தை… என்னை காப்பாத்தினதுக்கு நன்றி” என்றான். அவளோ, எதுவும் புரியாதது போல் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு, “ராகவ் கண்ணு…” என்று கூறியபடி, அவனது தலையைத் தடவி கொடுத்தாள்.
இனி யாரையும் உருவத்தை வைத்து எடை போடக் கூடாது என்று ராகவ் முடிவு செய்து கொண்டான்.

 

(சிறுவர்மணி 09-07-2016)

Posted in Uncategorized | Leave a comment